„Mało jest w kraju naszym ptaków tak pięknie ubarwionych, jak on, i w samej rzeczy powiedzieć można, że ptak ten wraz z kraską, wilgą i żołną stanowią jedyną czwórkę, jakiej nam fauna podzwrotnikowa z prawdziwym skąpstwem użyczyła. Ile razy go widzę, jak prostym swym i bystrym lotem przeszywa powietrze, pomimo woli szukam nad brzegami rzeki lub strumienia palm, lian i innych roślin podzwrotnikowych, i wydziwić się nie mogę, że widzę tylko piasek, wierzby i sosny.”
W Polsce zimorodki są nielicznymi ptakami lęgowymi. Gniazdują w norkach wygrzebanych samodzielnie w pionowych skarpach rzek i jezior, niekiedy kamieniołomach. Do komory lęgowej, wysłanej ościami ryb i pancerzykami owadów prowadzi korytarz. Może mieć on długość nawet 130 cm.
Również piliczne skarpy są miejscem gniazdowania zimorodków. Jedno z gniazd znajduje się niedaleko Niebieskich Źródeł. W tym roku para ptaków wyprowadziła lęg i przygotowywała się do kolejnego.
W zbiorach działu przyrodniczego Muzeum, znajdują się dwa okazy zimorodków (o numerach inwentarzowych 70 i 75) pochodzące z 1953. Obecnie prezentowane są na wystawie stałej.
Tekst: Magdalena Sepkowska
Źródło: Stanisław Hubert, Ignacy Strycharski, Z życia ptaków, Lwów – Warszawa 1923; Andrzej G. Kruszewicz, Ptaki Polski, Warszawa 2005.
